Eind jaren zeventig zaten er bij Longa 6 enkele spelers die deel uitmaakten van de wagenbouwersgroep Longa-veteranen. Hun enthousiaste verhalen brachten vijf spelers (Jan Huinink, Carel van Ooyen, Toon Waalder, Hemmie Wessels en Henk Wekking) op het idee een eigen corsogroep te beginnen. Aangezien men met vijf man was, kreeg de in oktober 1980 opgerichte groep de naam Kwintet. Met de wagen Bewaakt wat de sloper kraakt werd het gemeentelijke beleid gehekeld, waarbij het ging om het slopen van alles wat oud, maar mooi was in het centrum.

De eerste jaren werden vaak lokale onderwerpen gekozen en die lagen bij de lokale jury in de regel goed. In het derde jaar viel de jonge groep al in de prijzen. Met het binnenhalen van kleuren deskundige Frans Lapre behaalde men met de wagen Old Lechtenvoorde de tweede plaats. Kwintet was na deze wagen niet meer weg te denken uit de top 10 van het Lichtenvoordse bloemencorso.

In 1988 kreeg men de KRO prijs, een vrij unieke prijs aangezien deze maar een keer is uitgegeven. De KRO maakte een documentere Markant Achterland waarin het Lichtenvoordse corso centraal stond. De wagen “De tijd” kreeg van de jury een vierde plaats. De KRO vond de wagen van het Kwintet de mooiste en beloonde haar met de beker. In 1989 viel men weer in de prijzen opnieuw werd de tweede plaats gehaald met de wagen”Ja natuurlijk” waarin tijgers streden om een prooi en een aasgier een afwachtende houding aannam.

In 1994 krijgt de groep versterking uit Beltrum waar de corsogroep de Salomos zijn gestopt, enkele leden van die groep die woonachtig zijn in Lichtenvoorde sluiten zich aan bij het al verjongde Kwintet. Met een nieuwe ontwerper in de persoon van  Bernard Engberts wordt een nieuwe weg in geslagen. Met een 6 plaats in 1994 een 10 plaats in 1995 komt het diepte punt in 1996 een 17de plaats.

Het jaar erop wordt Frans Lapre weer terug gehaald en met succes. De wagen “de Vlucht “ behaald een 4de plaats. Vanaf 1997 komt het ontwerp uit de groep. De kleuren worden bepaald door Frans Lapre. Dit blijkt een goede chemie te zijn want in 2001 is het raak. Met de wagen “Op dood spoor “ wordt de eerste plaats en de publieksprijs gehaald. Kwintet weet de succesformule vast te houden en met de wagen de “Ei Sprong” wordt opnieuw de dubbel binnengehaald.

Het jaar erop wordt het kunst stukje niet herhaald maar halen we de vierde plaats met “Het venijn zit hem in de staart” en dat zat hij zeker dat jaar. Want op 29-9-2003 overlijdt Bennie Broshuis, voorman van het Kwintet en ontwerper van onder meer de Ei Sprong. De groep is erg aangedaan maar put er ook kracht de nodige kracht uit om verder te gaan.

Met een geheel nieuwe ontwerpers team werd in februari met de bouw van de maquette begonnen. De onervarenheid was dan ook af te lezen van de maquette toen deze in april werd getoond aan de groep. Er was veel uitleg bij nodig om het ontwerp bij de groep duidelijk te maken. En juist met dit ontwerp moest men mee doen aan de maquette presentatie van het Lichtenvoordse corso tijdens de zomermarkt in juni. Men kon wel nagaan dat de verwachtingen niet erg hoog waren toen het Kwintet met haar maquette aan kwam. Maar tijdens de bouw, en dit was ook te danken aan de bouwers, groeide er iets moois in de tent, het was net of er van boven hulp werd geboden een helpende hand die het lelijke eendje om toverde tot een schone zwaan.

Voor het eerst werd ook figuratie toegepast bij de wagen. Marga Broshuis wist verschillende leden warm te krijgen voor dit idee. En verschillende keren werd er met de groep gerepeteerd. Het zou een veelbesproken wagen in het jubileum corso worden die de gebeurtenissen in de kristalnacht weer zouden geven. De ijzingwekkende figuratie waar velen langs de route kippenvel van kregen werd beloond met de eerste prijs voor de figuratie. Deze werd verzorgd door een 15 tal leden van de groep onder leiding van Marga Broshuis. De regie en expressie was in handen van Leonieke van Werkhoven. De muziek werd verzorgd door Koen Wekking en Joost Holkenborg die verschillende muziek stukken tot een juiste sfeer wisten te mixen die het plaatje compleet maakte. Ook de jury was lovend over de wagen die vooral de knappe kleurencombinatie van de vlammenzee complimenteerde. De 2de plek werd een complete verassing voor de groep die hier nieuwe energie uit haalde om naar een moeilijk jaar weer door te gaan.

In 2005 vierde de groep haar 25ste jubileum. Op de wagen “Bloemenoorlog” werden in totaal 225.000 bloemen verwerkt, een record voor Kwintet. Opnieuw werd er van figuratie op en om de wagen gebruik gemaakt. Aan het einde van het jaar kwam er een spetterend feest waar bij Toon Waalder, Hemmie Wessels en Frans Lapre afscheid name van het Kwintet. Alleen Jan Huinink bleef van de vijf oprichters over hij is anno 2006 samen met Bennie Hulshof verantwoordelijk voor het land.

Kwintet bestaat nu uit zo'n 25 bouwers die zich tot doel heeft gesteld ieder jaar bij de top tien van het Lichtenvoordse corso te behoren. Ieder jaar wordt er vanuit de groep een ontwerpers commissie samengesteld die samen het ontwerp uitwerken. Samen met Bas Lefering die de kleuren verzorgd wordt door deze groep de maquette gemaakt.